ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΟΥ

Αναλαμβάνω τις ευθύνες μου σαν άνθρωπος.

Ο τίτλος σίγουρα παραπέμπει σε ένα γνωστό άκουσμα με μια μικρή διόρθωση ώστε να μας αφορά όλους. Η ευθύνη είναι ένα φλέγον ζήτημα στις μέρες μας οπού επικρατεί η συνήθεια του να «ρίχνουμε» τις ευθύνες σε εξωτερικούς παράγοντες , χωρίς να αναλύουμε τις δικές μας υποχρεώσεις πάνω σε αυτά και να πάρουμε τα ινία ώστε να βρούμε τρόπους αντιμετώπισης αλλά και ταυτόχρονα να αναγνωρίσουμε όλο και περισσότερες όψεις του εαυτού μας.

Τι σημαίνει όμως αναλαμβάνω την ευθύνη;
Καθημερινά , σε κάθε λεπτό που περνάει είμαστε αντιμέτωποι με ερεθίσματα από εξωτερικούς παράγοντες. Κάποια είναι αδιάφορα για εμάς , αλλά μας ενθουσιάζουν και μας δίνουν έμπνευση, από την άλλη πλευρά όμως υπάρχουν και ερεθίσματα τα οποία μας φέρνουν αρνητικά συναισθήματα.
Συναισθήματα που ίσως δεν μπορούμε να δεχτούμε εκείνη την στιγμή και αυτόματα χρησιμοποιούμε τον όρο της ψυχολογικής προβολής ώστε να εκφράσουμε τις αρνητικές σκέψεις παραδίδοντας τις ευθύνες κάπου αλλού, χωρίς να έχουμε φιλτράρει ποιες φοβίες, ανησυχίες και ανασφάλειες μπορεί να γεννήθηκαν από αυτό το ερέθισμα.

Για παράδειγμα…
Σκεφτείτε ένα άτομο το οποίο μπορεί να νιώθει άβολα με το σώμα του. Κάνει συνεχώς όνειρα για την καλύτερη εκδοχή του σώματος του, αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται σε αδράνεια. Οδηγείται πολλές φόρες σε σκέψεις που του προκαλούν ενοχές και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Όταν θα βρεθεί σε μια παρέα ατόμων που στα δικά του μάτια έχουν το ιδανικό σώμα, τότε υπάρχουν κάποια πιθανά σενάρια που μπορεί να ακολουθήσουν στο μυαλό του.

Πρώτον
Έχοντας αναλάβει τις ευθύνες του , είναι εντάξει με τις σκέψεις του γιατί αναγνωρίζει πως για να αλλάξει κάτι στο σώμα του χρειάζεται να κάνει κάποιες αλλαγές στην καθημερινότητα του.

Δεύτερον
Να επηρεαστεί θετικά και να αποφασίσει ότι είναι έτοιμος να ξεκινήσει ότι είναι απαραίτητο για να αποκτήσει αυτό που επιθυμεί.

Τρίτον
Η επαφή αυτή να είναι το ερέθισμα ώστε να του προκληθούν αρνητικά συναισθήματα όπως αναφέραμε προηγουμένως και κάνει το άτομο να νιώθει χαμηλή αυτοεκτίμηση χωρίς η άλλη πλευρά να έχει κάνει κάτι απέναντι του. Το άτομο σε τέτοια περίπτωση εναντιώνεται στους υπολοίπους και νιώθει ότι τον μειώνουν, ρίχνει την ευθύνη στους άλλους για τα αρνητικά συναισθήματα που νιώθει, ταυτόχρονα βιώνει απόρριψη και μοναξιά που δημιουργήθηκε από τον ίδιο και από τις σκέψεις του. Εδώ λοιπόν το άτομο λόγω της αδράνειας του δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του για το πως νιώθει αλλά κατηγορεί τους απέναντι του.

Η προσέγγιση αυτή δυστυχώς μας κάνει να «ξεσπάμε» σε άλλους χωρίς να αξιολογούμε από που πηγάζουν οι αρνητικές σκέψεις και τα συναισθήματα.
Κατηγορούμε και πιστεύουμε ότι μας απορρίπτουν και δοκιμάζουν τις αντοχές μας ενώ όλα βρίσκονται στην σχέση που έχουμε εμείς με τον εαυτό μας.

Αναλύοντας λοιπόν σε ποια σημεία τα γεγονότα μας «ακουμπάνε» μπορούμε να δουλέψουμε λίγο με τον εαυτό μας βλέποντας πιο βαθιά. Σίγουρα πρέπει να είμαστε ειλικρινής απέναντι μας και να έχουμε την μνήμη με το μέρος μας ώστε να ανακαλύψουμε τις βαθύτερες πεποιθήσεις μας. Τα ερεθίσματα είναι απλά ερεθίσματα, ή αντίδραση μας σε αυτά έχει να κάνει με την δουλειά που κάνουμε με την σχέση προς τον εαυτό μας και την σχέση προς τους άλλους.

Ευθύνη έχουμε για τις πράξεις μας , για τις σκέψεις μας και για τις επιρροές
που δεν αντιστεκόμαστε.
Όλα μπορούμε να τα διαχειριστούμε αρκεί να συγκεντρωθούμε σε αυτό και να
έχουμε την θέληση να νικήσουμε.

Στο επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για την θέληση.
Σας ευχαριστώ πολύ
Μανάι Μαρτσέλα

---